Obama was here

Hij is langsgekomen over de weg waarop wij vanuit ons appartement direct uitzicht hebben, nog geen 200 m hiervandaan. Dat hebben we geweten. De eerste voorboden waren de mobiele WC’s die langs de routes werden uitgezet. En donderdagmiddag werden er parasols van de politie neergezet om de 100 m, en verschenen er steeds meer politiemensen en soldaten. Eindelijk werd, om ongeveer half vijf, de weg helemaal afgezet, en stevig ook. Wij verwachtten de president toen elk moment – met het fototoestel in de aanslag1 – , maar het ging nog tot tegen zessen duren.

Toen stonden we inmiddels beneden, voor een afgesloten weg. We moesten om zes uur bij een NEM-avond zijn, en begrepen al dat we beter de benen­wagen zouden kunnen nemen. Maar ook daarmee mochten we om half zes de route al niet meer kruisen. Eindelijk kwam de hele stoet – zo’n 25 auto’s – in hoog tempo voorbij. Toen konden we al gauw oversteken. We waren niet de enige die door alle toestanden te laat aankwamen. Er werd langs de hekken wel eens wat gefoeterd.

Het is bijna onvoorstelbaar wat er allemaal gedaan is voor de ‘parousia’2 van Obama. Ik moest denken aan overeenkomst en verschil met de parousia van Jezus. Dan zal er ook heel veel voorbereid zijn; dan nog veel meer, alles komt in beweging. Dan zal er alleen vreugde zijn. Iedereen zal erbij betrokken zijn en niet nog ergens anders heen hoeven. Dan is het ook niet voor je het weet ook alweer voorbij. Ik ben heel benieuwd hoe het er dan uit zal zien!


2) Parousie (παρουσια) is het Griekse woord voor ‘komst’ – voor de komst van een belangrijk persoon, en in het NT vooral: voor de komst van Jezus (Mat. 24:3, 1 Cor. 1:8, 15:23, 2 Thes. 2:8, 2 Petr. 3:5 etc.)

1) Het is niet meer gelukt een foto te maken. Dat ging beter toen een paar weken geleden de Jeruzalem-marathon over dezelfde weg ging, heen en terug: