Pijnlijk…

Sinds een paar weken houdt het feit dat Israël Palestijnse gevangenen vrijlaat in het kader van de nieuwe vredesbesprekingen de gemoederen hier bezig. Het kwan voor mij heel dicht bij toen onze lerares Hebreeuws vertelde hoe ze er de hele nacht over wakker gelegen had. Haar vader – die hoogleraar geschiedenis was aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem – is jaren geleden vermoord door Arabische terroristen, terwijl hij een wandeling maakte in een park midden in Jeruzalem. De namen van de laffe moordenaars stonden op de lijst van 104 gevangenen die vrijgelaten zouden gaan worden. De lerares vertelde hoe moeilijk ze dat vond; hoe moeilijk ze het ook vond wat ze nu eigenlijk moest willen. Wel vredebesprekingen, maar…

Het gesprek daarover raakte me diep. En je wordt er dan koud van als je nu ziet hoe de vrijgelaten gevangenen als helden worden ontvangen: