Chanoeka-vieringen

Chanoeka wordt op allerlei plekken en manieren gevierd. Dit jaar maakten we twee vieringen mee.

Op de tweede avond van chanoeka waren we bij Joodse vrienden uitgenodigd, om zes uur. Hollanders als we zijn voelden we ons bezwaard over de 10 minuten dat we te laat kwamen, maar dat bleek geen probleem: de andere gasten kwamen nog een poosje later binnendruppelen, al met al zijn er zo’n 15.

Er stond een hele verzameling chanoeka-kandelaars op een tafel voor het raam, allerlei mooie en/of leuke varianten. Na de bijbehorende zegenspreuk mocht iedereen er een aansteken. Daarna zongen we chanoeka-liedjes, en luisterden we naar verhalen over moed (een belangrijk thema bij chanoeka). We kregen soep, warme kruidige wijn, en de tafel stond vol met lekkere dingen. Er was ook een grote verzameling dreidels, leuk om te bekijken en mee te spelen. Kortom, een heel leuke, gezellige avond, waar we met volle teugen genoten van alles.
aansteken van de chanoekia
Bij een andere viering kwam ik terecht als chauffeur voor Anja (onze jongste dochter, voor ruim twee weken bij ons; speelt fagot) en een fluitiste. Ik reed met hen naar een home voor vooral Russische bejaarden, in Noord-Jeruzalem, waar zij samen zouden spelen bij een chanoeka-viering van bewoners en gasten. Dat gebeurde in een gezellige woonkamer, die al aardig gevuld was. Er klonk Russisch, Duits, Engels, Jiddisj, Hebreeuws, alles door elkaar. Ook ik was welkom, maar met het verzoek om als het druk werd op de trap te gaan zitten. Het werd héél druk, want er kwam een heel regiment politiemensen het feest hier meevieren. Zodra die aankwamen ging ik naar mijn plekje op de trap, en vandaar zag ik een stoet binnenkomen, jongere en oudere agenten, mannen en vrouwen, van de bureaudienst of zo van de motor – het hield niet op! Het waren er al met al een stuk of 15, die op een wonderlijke manier er toch nog bijkonden (al kwamen er een paar niet verder dan het gangetje). Op vier kandelaars werden de inmiddels 6 kaarsen aangestoken, en er werd vrolijk gezongen. Daarna werden goede woorden en wensen uitgewisseld, en soefganiot (een soort oliebollen) uitgedeeld. Bijzonder dat zoveel agenten er de tijd voor hebben/nemen om het mee te vieren. Maar chanoeka – dat is ook maar één keer in het jaar!

chanoeka-viering, senioren en agenten
groepsfoto (voorzover ze er op konden…)