Koppen en kopjes

Terroristische aanvallen in Israël halen het Nederlandse nieuws vaak al niet meer. Steek- en schietpartijen, het met een auto op mensen inrijden – het gebeurt nog vrijwel dagelijks. De laatste tijd overigens meer op de Westbank (zoals onlangs in Othniël) dan in Jeruzalem zelf. Maar gisteren was het weer raak. In het ND stond een berichtje bij de ‘kortjes’:

Politie Israël doodt gewapende Palestijnen
De Israëlische politie heeft woensdag drie jonge Palestijnen doodgeschoten die bewapend waren met automatische wapens, explosieven en messen. De politie schoot de drie dood nadat een van hen de agenten onder vuur had genomen. Twee agenten raakten gewond, zei een woordvoerder woensdag.

De kortheid van het bericht staat in schril contrast met alle aandacht die dit voorval in Israël kreeg. Om verschillende redenen:

  • Hadar Cohen z''lEen van de gewonde agenten, Hadar Cohen, bezweek binnen een paar uur aan haar ver­wondingen. Ze was 19 jaar oud. Nog maar net in dienst; er worden vragen gesteld over het feit dat ze nu al op een gevaar­lijke plek stond.
  • Het was bij de Damaskus­poort, een heel bekende plek, belang­rijke toegang tot de Oude Stad. Daar zou je zomaar zelf gelopen kunnen hebben…
  • Het was een heftig gebeuren. Hadar en haar collega zagen kennelijk iets verdachts bij twee jonge mannen, en vroegen hen om hun identiteits­bewijs. Daarop begon er een te schieten, en de ander viel de agenten aan met een mes. Hadar doodde een van de terroristen, maar werd vervolgens zelf neergeschoten door een derde aanvaller. Hadars collega slaagde erin, hoewel ze zelf diverse steekwonden had, haar aanvaller af te weren. Uiteindelijk werden alle drie de aanvallers gedood.
  • De drie Palestijnen hadden kennelijk andere plannen – wat blijkt uit de bewapening en de explosieven die ze bij zich hadden. Het had allemaal nog veel erger kunnen zijn als ze op een plek in de Oude Stad een aanslag hadden kunnen plegen!
  • De drie Palestijnen waren afkomstig uit het noorden van de Westbank. Dat roept de vraag op waarom ze niet al eerder gestopt zijn. En hoe kwamen ze aan hun wapens en explosieven? Wellicht hadden ze handlangers in de regio Jeruzalem. Veel van de aanslagen die gepleegd worden zijn het werk van – soms nog erg jonge – ‘lone wolves’, maar de actie van deze drie Palestijnen is met meer mensen en middelen voorbereid. Het is een nieuwe escalatie.

CBS report about attackIn Israël is ophef ontstaan over hoe dit nieuws gebracht werd door het Ameri­kaanse nieuws­netwerk CBS, onder de kop: ‘3 Palestijnen gedood…’ Het gaat in feite niet alleen om deze keer, maar om iets dat telkens weer gebeurt: de aan­dacht gaat naar de Palestijnse slacht­offers – als arme ‘slachtoffers’ van geweld – terwijl het terroristen zijn die eropuit waren slachtoffers te maken. Het kopje in het ND laat tenminste nog zien dat het niet zomaar was; als ‘gewapende Palestijnen’ waren ze niet zo weerloos en hadden ze zeer kwade bedoelingen. De Volkskrant kopt terecht met ‘… Palestijnse aanslagplegers …’ Maar al te vaak is van die kant van de zaak weinig of niets in de koppen terug te vinden. Ik kan me de ergernis daarover heel goed voorstellen – ik voel die zelf ook. Voor argeloze lezers is de eerste indruk: de Israëli’s maken ook maar achter elkaar slachtoffers.

Overigens zie je precies het tegenovergestelde nogal eens in Israëlische kranten: koppen als ‘Israëli licht gewond bij steekpartij’. Alle aandacht gaat dan uit naar de Joodse kant; in het artikel wordt terloops verteld dat er een Palestijn is doodgeschoten.

En je vraagt je dan soms af of dat nu echt moest. Als de aanvaller eigenlijk nog maar een jongen is, een vrouw, een meisje… Aan de andere kant: wat zou je zelf doen in een situatie van voortdurende dreiging en spanning en dan een plotselinge (zelfmoord?!-) actie? Als je alleen al denkt aan de bovengenoemde aanslag…