Wow!

Rabbi Nathan Lopes Cardozo zei: ‘De Joodse vertaling van “Wow!” is: “Gezegend Gij, HERE onze God, Koning van de wereld, die ………”’ – en dan volgt de reden waarom je God prijst. Tientallen keren per dag zeggen religieuze Joden die woorden.

Zo’n korte dankzegging heet een bracha, (of beracha, meervoud brachot, Jiddisch brooche). Het woord bracha betekent ‘zegen’, maar kan ook specifiek ‘zegenspreuk’ betekenen. Daarbij gaat het dan niet om een spreuk waarmee je een mens zegent; nee, je zegent Gód. Het eerste woord van een bracha is baroech, ‘gezegend…’ – je ziet dezelfde stam b-r-ch.

Voor ons klinkt dat ‘Gezegend Gíj’ misschien wat vreemd. God zegent mensen, maar kunnen mensen Gód zegenen? Jazeker! In de zin van dat zij Hem loven en prijzen – als een antwoord op Zijn zegen in wat Hij daadwerkelijk gaf en deed.*

In de Bijbelse taal is dat heel gewoon. Denk aan de uitgebreide ‘zegenspreuk’ in Efeze 1:

Gezegend zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen

In dat hoofdstuk heb je eigenlijk ook één groot WOW!

Het Joodse leven is doortrokken van dat ‘Gezegend Gij…’ = ‘wow!’  Het begint al bij het opstaan, waarbij je God zegent omdat Hij ons met zoveel wijsheid geschapen heeft, met organen die formidabel (samen-) werken, en het gaat de hele dag door, bij wat je eet of drinkt, als je een regenboog ziet of de donder hoort, enz. enz.

Bij allerlei dingen spreek je zo je dank aan God uit, en meer: ook je verwondering, Wow! Het is niet alleen maar ‘dankUwel’, maar ook lof en aanbidding. Niets is vanzelfsprekend, alles spreekt van God en van Zijn wijsheid en goedheid en genade en trouw en liefde.

Hoe diep gaat dat nog als je het zo vaak doet? Dingen kunnen een sleur worden – zoals wij ook kunnen ervaren bij (dank)gebed bij het eten. Maar dat is geen reden om het maar te laten.

Het kan een uiting zijn van dank en verwondering, die recht uit ons hart komt. Andere keren moet het eerder van buiten naar binnen komen. Doordat je de bracha zegt, doordat je gewoontegetrouw bidt bij het eten, word je dankbaar en verwonderd.

Juist als je God telkens zegent besef je hoe gezegend je bent. Ligt hier niet het geheim van echte ‘zegen’, van een waarachtig gezegend leven? Je blijft Wow! zeggen…


Voor meer hierover, zie op deze website: Het Joodse gebed (1).


*
Bij de Avondmaalsviering wordt bij de beker wel de formule gebruikt

De beker der dankzegging, die wij dankzeggend zegenen, is een gemeenschap aan het bloed van Christus.

Bij dat ‘dankzeggend zegenen’ houdt de voorganger dan de hand uitgestrekt over de beker, alsof hij de wijn ‘zegent’. Dat is niet de bedoeling. Wij zegenen Gód. Dat zal Jezus gedaan hebben zoals de Joden dat nu nog doen bij het drinken van wijn:

‘Gezegend Gij, HERE onze God, Koning van de wereld,
Schepper van de vrucht van de wijnstok.’